| Rok utworzenia | 1983 |
|---|---|
| Powierzchnia | 10000,00 ha |
| Otulina | 9500,00 ha |
| Położenie | Polesie Zachodnie / Pojezierze Łęczyńsko-Włodawskie, Dolina Środkowego Bugu; Polesie Wołyńskie / Pagóry Chełmskie |
| Jednostka odpowiedzialna | Oddział w Chełmie |
Sobiborski Park Krajobrazowy wraz z sąsiadującymi z nim innymi formami ochrony przyrody wchodzi w skład Ekologicznego Systemu Obszarów Chronionych. Jego głównym motywem jest łączenie obszarów przyrodniczo cennych z obszarami o niższej randze ochronnej, tak aby utworzyć szerokie korytarze ekologiczne. Park otoczony jest od zachodu Poleskim Obszarem Chronionego Krajobrazu, dzięki któremu łączy się z obszarami chronionymi znajdującymi się na zachód od niego. Park wraz z innymi „poleskimi” obszarami chronionymi stał się częścią światowej sieci rezerwatów biosfery wchodząc najpierw w skład krajowego Rezerwatu Biosfery „Polesie Zachodnie”, by następnie wraz z rezerwatami biosfery na Białorusi i Ukrainie utworzyć Transgraniczny rezerwat Biosfery „Polesie Zachodnie”.
Najcenniejsze fragmenty Parku zostały objęte dodatkową ochroną, tworząc 6 rezerwatów przyrody: Brudzieniec, Jezioro Orchowe, Magazyn i Trzy Jeziora, stanowiące rezerwaty typu wodno-torfowiskowego, a także Żółwiowe Błota oraz Małoziemce – rezerwaty typu faunistycznego. Powołano tutaj również Specjalny Obszar Ochrony Siedlisk Natura 2000 - Lasy Sobiborskie. W otulinie Parku znalazły się również ostoja siedliskowa Natura 2000 Poleska Dolina Bugu i ostoja ptasia - Dolina Środkowego Bugu. W Parku i jego otulinie znajduje się 13 pomników przyrody: 3 dęby szypułkowe, 8 jesionów wyniosłych, 2 lipy drobnolistne.