Flora

Na terenie Parku występują niemal wszystkie typy siedlisk charakterystycznych dla borów niżowych, z których największy udział mają: bór suchy, świeży, wilgotny i bagienny z roślinnością borealną typową dla tajgi. W każdym z nich w drzewostanie dominuje sosna, a w zależności od zasobności siedliska i wilgotności zmieniają się gatunki stanowiące domieszkę. Wyjątkiem jest brzezina bagienna, w której dominującymi gatunkami drzew są brzoza omszona i olcha czarna. Tutaj w podszycie występuje intensywnie pachnące bagno zwyczajne. W borach świeżych rosną widłaki: goździsty, spłaszczony i wroniec, w borach wilgotnych z kolei liczny jest widłak jałowcowaty. W lokalnych obniżeniach i wzdłuż cieków wodnych występują olsy, w których dominuje olsza czarna. W wielu miejscach zachowała się struktura kępkowo-dolinkowa olsów. Spośród roślin "wodnolubnych" odnajdziemy tu m.in. okrężnicę bagienną, czermień błotną, kosaćca żółtego, a w śródleśnych jeziorach pływającą aldrowandę pęcherzykowatą. W wyżej położonych miejscach wykształcił się dębowo-grabowy grąd subkontynentalny, z roślinami chronionymi takimi jak: gnieźnik leśny, buławnik czerwony, podkolan biały, tojad dzióbaty czy lilia złotogłów.

Charakterystyczną formacją roślinną są tutaj torfowiska, występujące we wszystkich trzech typach: niskim, przejściowym i wysokim. Najżyźniejsze torfowiska niskie wykształciły się w obniżeniach zasilanych wodą przepływową. Wokół jezior dystroficznych rozwija się spleja zbudowana ze splątanych ze sobą mchów torfowców i korzeni roślin naczyniowych, tworząc torfowiska przejściowe. W warunkach całkowitego zahamowania przepływu wody powstają torfowiska wysokie, które są zasilane wyłącznie wodami opadowymi. Z obecnością torfowisk związane jest występowanie wielu cennych gatunków roślin, m.in. tych, będących reliktami okresu polodowcowego: wierzba lapońska i borówkolistna, rosiczka długolistna i okrągłolistna oraz brzoza niska.

Na wilgotnych łąkach można spotkać kwitnące kosaćce syberyjskie, goździki pyszne i pełniki europejskie. Znaczną powierzchnię parku zajmują coraz rzadziej spotykane ciepłolubne murawy napiaskowe, których rośliną charakterystyczną jest lepnica litewska.