Flora

Lasy zajmują około 25% powierzchni parku. Są to lasy dębowo-grabowe z domieszką buka, świetliste dąbrowy i bory mieszane. W dolinie Radomirki i Giełczwi zachowały się cenne lasy łęgowe i olsy. W olsach dominuje olsza czarna, a w łęgach – olsza czarna z domieszką jesionu, wierzb i wiązu pospolitego. Mimo znacznego wylesienia, tutejsze lasy zachowują cechy zespołów naturalnych – są to fragmenty ocalałych powierzchni dawnych puszcz pokrywających znaczną część Wyżyny Lubelskiej. Szczególnie cenny jest 200-letni drzewostan dębu szypułkowego z udziałem buka, który znajduję się na północno-wschodniej granicy swojego naturalnego zasięgu. Ok. 30% powierzchni leśnych parku stanowi starodrzew w wieku 60–80 lat i więcej. Dominuje typ siedliskowy lasu świeżego oraz las mieszany (19%). Spotkamy tutaj rzadkie rośliny, m.in. podkolana białego i zielonawego, lilię złotogłów, jaskra kaszubskiego, wawrzynka wilczełyko, miodownika melisowatego. Największe i najcenniejsze kompleksy leśne to: Las Chmielowski z dwoma rezerwatami przyrody („Chmiel” i „Olszanka”) w północnej części parku oraz Las Królewski z rezerwatem przyrody „Las Królewski”, podzielony na kilka mniejszych kompleksów, położony w środkowej części parku. W rezerwacie przyrody „Las Królewski” zachowały się fragmenty muraw i zarośli kserotermicznych z charakterystyczną, rzadką roślinnością (m.in. zawilec wielkokwiatowy, turzyca niska, ostrożeń pannoński, powojnik prosty, oman wąskolistny, pajęcznica gałęzista). W rezerwacie występuje także bardzo rzadka w Polsce cieszynianka wiosenna. Na podmokłych łąkach rosną takie rzadkie gatunki jak: goryczka wąskolistna, nasięźrzał pospolity, podejźrzon księżycowy, lepiężnik różowy, ciemiężyca zielona i pełnik europejski.